Wednesday, July 19, 2017

Γίγαντες πλακί και σπιτικό labneh σε φρυγανισμένο ψωμί

Αυτό ήταν το γεύμα μας χθες βράδυ. Γίγαντες στο φούρνο πλακί που είχα φτιάξει την προηγούμενη, με μπόλικο ελαιόλαδο, ντομάτα, κρεμμύδια και πιπεριές που αγόρασα τις προάλλες όταν με έπιασε μια ανεξήγητη μανία και ενώ πήγαινα για δυο πιπεριές, γύρισα σπίτι με δυο σακούλες. Άλλες το παθαίνουν με τα παπούτσια και τις τσάντες, εγώ το παθαίνω με τα λαχανικά. Τρέχα γύρευε.




Στο προκείμενο όμως. Στο γεύμα αυτό. Εχθές το βράδυ. Που είχε τριαντατόσους βαθμούς (και σήμερα σαραντατόσους) και ονειρευόμουνα αιώρες σε παραλίες και πλατσουρίσματα σε καταγάλανα νερά. Θα έρθουν κι αυτά...
Δεν τους ζέστανα τους γίγαντες, έτσι, σε θερμοκρασία δωματίου. Η ομορφιά του να μαγειρεύεις με ελαιόλαδο...


Φρυγάνισα μερικές φέτες προζυμένιο ψωμί, αυτή τη φορά όχι από τα χεράκια μου, αγοραστό ήταν, και από πάνω εναπόθεσα τα φασόλια με την πυκνόρρευστη σάλτσα τους να τα περιτριγυρίζει και να τα κάνει ακόμα πιο λαχταριστά. Γιατί οι γίγαντες είναι τα αγαπημένα μου όσπρια, δεν ξέρω αν σας το έχω πει. Και θα μπορούσα να τους τρώω σχεδόν κάθε μέρα αλλά στην πραγματικότητα τους τρώω δυο-τρεις φορές το μήνα.




Είχα φτιάξει και labneh (λάμπνε) για ένα άλλο πιάτο, θα σας πω γι’ αυτό εν καιρώ, κι είχε περισσέψει λίγο, οπότε έγινε ένας συνδυασμός μούρλια τον οποίο η αλήθεια είναι σε άλλη περίπτωση θα τον σνομπάριζα, γιατί την φέτα δεν την αλλάζω με τίποτα, αλλά κοίτα να δεις που το labneh, όντας πιο αψύ στη γεύση και πιο κρεμώδες στην υφή απ’ τη φέτα, ταίριαξε γάντι στα ψωμωμένα και μελωμένα φασόλια. Λίγος μαϊντανός από πάνω, όχι για φιγούρα αλλά για φρεσκάδα, και τέλος ένα πασπάλισμα τσίλι σε σκόνη, γιατί Μάγδα και καυτερά πάνε χέρι-χέρι.

Φάγαμε, ευχαριστηθήκαμε και σας δίνω ιδέα για την επόμενη φορά που θα φτιάξετε γίγαντες. Παρακαλώ.








Φασόλια γίγαντες στο φούρνο πλακί και σπιτικό labneh σε φρυγανισμένο ψωμί

Εδώ είναι η συνταγή για τους γίγαντες κι εδώ η συνταγή για το labneh (τυρί κρέμα φτιαγμένο από γιαούρτι).




Μερίδες: 2

Υλικά
4-6 φέτες προζυμένιο ψωμί, φρυγανισμένο
Γίγαντες στο φούρνο πλακί, κατά προτίμηση σε θερμοκρασία δωματίου
Τυρί labneh, σπιτικό (ή έτοιμο)
Μερικά φύλλα φρέσκου μαϊντανού
Εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο
Τσίλι σε σκόνη


Προετοιμασία
Αν προτιμάτε τους γίγαντες ζεστούς, έχετε υπόψη σας ότι μπορεί να να σας πανιάσουν το ψωμί αν δεν το φάτε αμέσως.

Απλώστε τους γίγαντες, όσους εσείς θέλετε, πάνω στο φρυγανισμένο ψωμί και φροντίστε να προσθέσετε και σάλτσα. Βασίζομαι στη δική μου συνταγή που βγάζει μια πηχτή σάλτσα. Αν η δική σας είναι αραιή, μην προσθέσετε πολύ.
Από πάνω προσθέστε μερικά κομμάτια labneh και τον μαϊντανό. Περιχύστε με λίγο ελαιόλαδο και πασπαλίστε με τσίλι.
Φάτε αμέσως.




Thursday, July 13, 2017

Κέικ με κεράσια & αμύγδαλο και γλάσο με λικέρ amaretto

Δεν τελείωσα με τα κεράσια ακόμα, όχι. Η εμμονή μου καλά κρατεί και σκοπεύω να παρασύρω κι εσάς· αυτή τη φορά με ένα κέικ.




Πρόσφατα σας ξαναμίλησα για κέικ όταν μοιράστηκα αυτή τη συνταγή για κέικ μαρμπρέ με σοκολάτα και αμύγδαλο, αλλά μη μου πείτε πως υπάρχει άνθρωπος που θα έλεγε όχι σε άλλη μια συνταγή για κέικ; Ειδικά όταν περιέχει κεράσια!




Οι πρωταγωνιστές είναι δυο, τα κεράσια και το αμύγδαλο (ναι, έχω κάτι και με το αμύγδαλο τώρα τελευταία), με τα κεράσια να είναι παρόντα σε δυο μορφές, ολόγλυκα και στρουμπουλά φρέσκα κεράσια, και μικρά, κατακόκκινα κεράσια γλασέ, και με το αμύγδαλο να δηλώνει την παρουσία του υπό τέσσερις, παρακαλώ, μορφές. Τριμμένη αμυγδαλόψιχα και εκχύλισμα πικραμυγδάλου μέσα στο κέικ, λικέρ αμύγδαλο στο γλάσο και αμύγδαλο φιλέ στην κορυφή.




Τα φρέσκα και γλασέ κεράσια πολτοποιούνται και έπειτα ανακατεύονται ελαφρά μέσα στο μείγμα του κέικ. Η γεύση τους δεν είναι πολύ έντονη αλλά αναμφισβήτητα παρούσα. Το κέικ είναι στιβαρό μα απαλό και διόλου βαρύ. Η ψίχα του είναι υγρή και λίγο τραγανή από το τριμμένο αμύγδαλο, και ο πουρές των κερασιών στην περιφέρεια του κέικ, εκεί όπου έχει ψηθεί λίγο παραπάνω από την επαφή του με τα τοιχώματα της φόρμας, είναι υπέροχα καραμελωμένος.




Είναι έντονα βουτυρένιο και η γεύση του κερασιού σμίγει θαυμάσια με αυτή του αμυγδάλου. Το γλάσο είναι γλυκό, με τη γεύση του λικέρ να εντείνει τη γεύση του ξηρού καρπού ακόμα περισσότερο, κι είναι τέλειο σερβιρισμένο με λίγα φρέσκα κεράσια στο πλάι που θα τονίσουν τη γεύση των κερασιών μέσα στο κέικ.




Κρατάει πάρα πολύ καλά λόγω του τριμμένου αμυγδάλου που το διατηρεί υγρό και απαλό για περισσότερες μέρες, κι είναι μάλιστα νοστιμότερο την επόμενη και την μεθεπόμενη μέρα.









Κέικ με κεράσια και αμύγδαλο και γλάσο με λικέρ αμαρέτο
Προσαρμοσμένη από το Stirring Slowly της Georgina Hayden

Θα έλεγα πως το γλάσο είναι προαιρετικό. Το κέικ είναι αρκούντως γλυκό από μόνο του αλλά το γλάσο τού δίνει ένα je ne sais quoi, γευστικά και οπτικά.

Θα μπορούσατε να αφήσετε τον πουρέ κερασιών ως έχει μέσα στο κέικ, χωρίς δηλάδη να τον ανακατέψετε ελαφρά κατά τις οδηγίες (όπως κάνουμε στα μαρμπρέ κέικ) ούτως ώστε η γεύση του κερασιού να είναι πιο συγκεντρωμένη καθώς το απαλό αυτό ανακάτεμα διαχέει κάπως τη γεύση του μέσα στο μείγμα και δεν είναι τόσο έντονη.

Αυτή η συνταγή βγάζει πολύ μείγμα για κέικ. Χρησιμοποίησα μια μεγάλη φόρμα με τρύπα (χωρητικότητας 2,4 λίτρων) και την πρώτη φορά που το έφτιαξα (που είναι και αυτή που έχω παρουσιάσει εδώ) μου υπερχείλισε κατά το ψήσιμο. Έτσι, την δεύτερη φορά που το έφτιαξα, γέμισα τη φόρμα μόνο κατά τα ¾ (κάτι που ούτως ή άλλως ενδείκνυται όταν γεμίζουμε φόρμες για κέικ) και το εναπομείναν μείγμα του κέικ το έψησα σε μια μικρή ατομική φόρμα επειδή δεν ήθελα να αλλάξω τις δοσολογίες της συνταγής. Θα σας πρότεινα λοιπόν να κάνετε το ίδιο εκτός κι αν έχετε μεγαλύτερη φόρμα από τη δική μου.




Μερίδες: 16-18 κομμάτια

Υλικά

για το κέικ
250 γρ. ανάλατο βούτυρο, σε θερμοκρασία δωματίου, συν έξτρα για το βουτύρωμα της φόρμας
350 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις, συν έξτρα για το αλεύρωμα της φόρμας
150 γρ. φρέσκα γλυκά σκούρα κεράσια, πλυμμένα και ξεκουκουτσιασμένα
75 γρ. κόκκινα κεράσια γλασέ
2 κουταλάκια γλυκού baking powder
500 γρ. ψιλή ζάχαρη
6 μεγάλα αβγά
½ κουταλάκι γλυκού καθαρό εκχύλισμα πικραμυγδάλου
¼ κουταλάκι γλυκού αλάτι
300 ml φρέσκο πλήρες γάλα
75 γρ. ψιλοτριμμένο αμύγδαλο (αμυγδαλόψιχα)

για το γλάσο
100 γρ. άχνη ζάχαρη
1-2* κουταλιές σούπας amaretto (λικέρ αμυγδάλου)

1-2 κουταλιές σούπας αμύγδαλο φιλέ, για το γαρνίρισμα

* Με 1 κουταλιά λικέρ, το γλάσο θα γίνει πιο πηχτό. Με 2 κουταλιές θα είναι πιο λεπτόρρευστο. Εγώ χρησιμοποίησα 2 κουταλιές.

Ειδικά εργαλεία: στρογγυλή φόρμα για κέικ με τρύπα (χωρητικότητας τουλάχιστον 2,4 λίτρων), πινέλο ζαχαροπλαστικής (προαιρετικά), μικρό επεξεργαστή τροφίμων (όπως μούλτι), μίξερ βάσης ή ηλεκτρικό μίξερ χειρός


Προετοιμασία

για το κέικ
Προθερμάνετε το φούρνο σας στους 180°C.

Χρησιμοποιώντας ένα πινέλο ζαχαροπλαστικής ή τα χέρια σας, βουτυρώστε καλά τον πάτο και τα τοιχώματα της φόρμας (προσέχοντας να μη μείνουν κομματάκια βουτύρου μέσα στη φόρμα) και αλευρώστε. Αναποδογυρίστε τη φόρμα και χτυπήστε την από κάτω για να πέσει το επιπλέον αλεύρι.

Στο μπωλ του επεξεργαστή τροφίμων, προσθέστε τα καθαρισμένα φρέσκα κεράσια και τα κεράσια γλασέ και πολτοποιήστε τα. Αφήστε στην άκρη.

Σ’ ένα μπωλ, αναμείξτε με ένα κουτάλι το αλεύρι και το baking powder.

Στο μπωλ του μίξερ βάσης (ή σ’ ένα μεγάλο μπωλ), προσθέστε το βούτυρο και τη ζάχαρη και χτυπήστε με το εξάρτημα “φτερό” (ή με το μίξερ χειρός) σε δυνατή ταχύτητα μέχρι το μείγμα να γίνει κρεμώδες, ν’ αφρατέψει και ν’ ασπρίσει, γύρω στα 8 λεπτά. Προσθέστε τ’ αβγά ένα-ένα, χτυπώντας καλά έπειτα από κάθε προσθήκη στο δυνατό μέχρι να ενσωματωθεί κάθε αβγό πλήρως πριν ρίξετε το επόμενο. Έπειτα, προσθέστε το εκχύλισμα πικραμυγδάλου και το αλάτι και χτυπήστε καλά.
Προσθέστε το μείγμα αλευριού-baking powder και το γάλα εναλλάξ σε τρεις δόσεις, ξεκινώντας και τελειώνοντας με το αλεύρι και χτυπώντας κάθε φορά μόνο μέχρι να ενσωματωθεί το εκάστοτε υλικό στο μείγμα σε μέτρια ταχύτητα. Μην χτυπήσετε έντονα ή για περισσότερο χρόνο γιατί το κέικ σας θα γίνει πολύ σφιχτό. Τέλος, προσθέστε το τριμμένο αμύγδαλο και χτυπήστε στο χαμηλό μέχρι μόλις να αναμειχθεί στο μείγμα.

Σημείωση: Πριν αρχίσετε να γεμίζετε τη φόρμα, έχετε υπόψη σας ότι η συνταγή βγάζει πολύ μείγμα (θα το έχετε ήδη διαπιστώσει αν έχετε φτάσει μέχρι εδώ) αλλά δεν πρέπει να την γεμίσετε περισσότερο από ¾. Εάν λοιπόν δείτε ότι θα σας περισσέψει μείγμα κέικ (δεν αναφέρομαι στον πουρέ κερασιού, αυτόν θα τον βάλετε όλο στον κέικ), αδειάστε αυτήν την επιπλέον ποσότητα σε μια μικρή, ατομική φόρμα και ψήστε την δίπλα από το μεγάλο κέικ ώστε να αποφύγετε να υπερχειλήσει το μείγμα από τη φόρμα σας κατά το ψήσιμο.

Πάρτε τη φόρμα του κέικ και χρησιμοποιώντας μια κουτάλα, προσθέστε το 1/3 του μείγματος του κέικ. Από πάνω ρίξτε με ένα κουτάλι το 1/3 των πολτοποιημένων κερασιών και με ένα μαχαίρι ή ξύλινο καλαμάκι ανακατέψτε ελαφρά το κεράσι μέσα στο μείγμα του κέικ, κάνοντας κυκλικές κινήσεις ώστε να δημιουργηθούν νερά. Έπειτα, προσθέστε από πάνω άλλο 1/3 του μείγματος κέικ και από πάνω ρίξτε άλλο 1/3 των πολτοποιημένων κερασιών. Κάντε πάλι νερά με ένα μαχαίρι ή ξύλινο καλαμάκι, προσέχοντας όμως να μην το βυθίσετε μέχρι κάτω αλλά μόνο επιφανειακά για να μην αναμείξτετε περισσότερο την κάτω στρώση του κέικ. Τέλος, προσθέστε από πάνω το εναπομείναν 1/3 του μείγματος του κέικ και το εναπομείναν πολτοποιηένο μείγμα κερασιών. Κάντε πάλι νερά με τον ίδιο τρόπο χωρίς να το παρακάνετε.

Σημείωση: Μπορείτε επίσης να προσθέσετε τα πολτοποιημένα κεράσια χωρίς να κάνετε νερά, αφήνοντας ανέπαφο το μείγμα κι έτσι να έχετε μια πιο συγκεντρωμένη γεύση και παρουσία του κερασιού μέσα στο κέικ. Η επιλογή είναι δική σας.


Τοποθετήστε τη φόρμα στο χαμηλό ράφι του προθερμασμένου φούρνου και ψήστε για 45 λεπτά. Μεταφέρετε στο μεσαίο ράφι και ψήστε για άλλα 15 λεπτά ή μέχρι όταν εισάγετε ένα ξύλινο καλαμάκι στο βαθύτερο μέρος του κέικ, να βγαίνει καθαρό. Έχετε υπόψη σας ότι στο ψήσιμο του κάθε κέικ παίζει ρόλο όχι μόνο ο φούρνος που έχει ο καθένας μας αλλά και η φόρμα του κέικ που χρησιμοποιούμε. Άλλες είναι πιο χοντρές, άλλες πιο λεπτές, φτιαγμένες με διαφορετικά υλικά. Tο κέικ θέλει 50-60 λεπτά ψήσιμο (εμένα μου παίρνει 60 λεπτά για να ψηθεί) οπότε καλό είναι ν’ αρχίσετε να το τσεκάρετε στα 50 λεπτά για να μην βρεθείτε προ εκπλήξεως.

Βγάλτε τη φόρμα απ’ το φούρνο και ακουμπήστε την πάνω σε μια σχάρα για τουλάχιστον 20 λεπτά. Ξεφορμάρετε προσεκτικά το κέικ και ακουμπήστε το πάνω στη σχάρα μέχρι να κρυώσει εντελώς. Μόλις κρυώσει, μπορείτε να το γλασάρετε.


για το γλάσο
Σ’ ένα μικρό μπωλ, προσθέστε την άχνη ζάχαρη και το λικέρ και μ’ ένα σύρμα χτυπήστε καλά μέχρι να έχετε ένα λείο και κρεμώδες μείγμα.

Περιχύστε το κέικ με το γλάσο και πασπαλίστε με το αμύγδαλο φιλέ.

Σερβίρετε το κέικ σε κομμάτια με μερικά φρέσκα κεράσια στο πλάι.

Το κέικ κρατάει καλά για 4-5 μέρες σε θερμοκρασία δωματίου. Ο λόγος που κρατάει τόσο καλά για τόσες μέρες είναι επειδή περιέχει τριμμένο αμύγδαλο το οποίο διατηρεί καλά την υγρασία του όσο περνούν οι μέρες (λόγω των ελαίων που περιέχει) κι έτσι το κέικ δεν ξεραίνεται και παραμένει φρέσκο.




Saturday, July 8, 2017

Σορμπέ κεράσι με ξίδι μπαλσάμικο

Μιας και αρχίσαμε να μιλάμε για κεράσια με αυτή την αλμυρή μπρουσκέτα με κεράσια, ρικότα και miso, ας πάμε τώρα στην γλυκιά πλευρά και πιο συγκεκριμένα σε σορμπέ. Γιατί οι ζέστες του Ιούλη έχουν αρχίσει για τα καλά και όλοι θα επωφελούμασταν από ένα παγωμένο επιδόρπιο, σωστά;




Στις αρχές του καλοκαιριού εξεπλάγην ευχάριστα όταν ανακάλυψα αυτά τα καλούπια για παγωτό σ’ ένα μαγαζί εδώ στη Χάγη. Φαντάζομαι όλοι έχετε φάει παγωτό μέσα από τέτοια καλούπια, έτσι; Λέγονται calippo, από το γνωστό, ομώνυμο παγωτό που προσωπικά μου θυμίζει τα ατελείωτα καλοκαίρια στα νησιά και στο εξοχικό μου στο Πόρτο Ράφτη, όταν ανυπομονούσα να το γευτώ κάθε μέρα έπειτα από τις αμέτρητες βουτιές στη θάλασσα. Αγόρασα τις θήκες λοιπόν χωρίς δεύτερη σκέψη και τις έχω ήδη χρησιμοποιήσει αρκετές φορές τους τελευταίους δυο μήνες για διάφορα παγωτά.




Τούτο το σορμπέ είναι αγαπημένο εδώ και χρόνια κι ενώ έχω μοιραστεί στο παρελθόν μια συνταγή για σορμπέ κεράσι στο μπλογκ, αυτή είναι μια διαφορετική εκδοχή, ή καλύτερα η εξέλιξη της παλιάς συνταγής μου, καθώς αφαίρεσα τον λοβό βανίλιας και εισήγαγα δυο νέα υλικά, ξίδι μπαλσάμικο και ακατέργαστη ζάχαρη demerara. Ανακάτεψα αυτά τα υλικά μαζί με τα κεράσια, αφήνοντας τα φρούτα να μαλακώσουν και να ρουφήξουν τη γεύση τους, και το αποτέλεσμα είναι ένα σορμπέ ακόμα πιο νόστιμο και ακαταμάχητο. Διότι για μένα αυτό το σορμπέ είναι ακριβώς αυτό, α-κα-τα-μά-χη-το.




Η γεύση του είναι αδιαμφισβήτητα αυτή του κερασιού που ενισχύεται από την παρουσία του μπαλσάμικου με το οποίο ταιριάζει άψογα. Η γεύση του ξιδιού δεν ξενίζει και δεν είναι έντονη κι αυτό εξαρτάται απόλυτα από την ποιότητά του. Το μπαλσάμικο, εκτός από ξίδι κρασιού περιέχει και ψημένο, συμπυκνωμένο μούστο ο οποίος προσδίδει γλύκα και βάθος γεύσης. Η χρήση ενός μπαλσάμικου κακής ποιότητας θα δώσει όξινη και στυφή γεύση στο σορμπέ καταστρέφοντας τις λεπτές ισορροπίες μεταξύ ξινού και γλυκού ενώ ένα ξίδι άριστης ποιότητας θα εξυψώσει τη γεύση του.




Μαζί με τη φρεσκάδα των κερασιών και τη γλύκα της ζάχαρης, αυτό το σορμπέ είναι πραγματικά ονειρεμένο. Αν θέλετε να απολαύσετε στο έπακρο τα κεράσια αυτό το καλοκαίρι, δοκιμάστε το. Σας εγγυώμαι ότι θα σας ενθουσιάσει!









Σορμπέ κεράσι με ξίδι μπαλσάμικο

Είμαι πολύ τυχερή που βρίσκω ελληνικά κεράσια στην Ολλανδία γιατί είναι από τα καλύτερα και δεν το λέω επειδή είμαι ελληνίδα αλλά γιατί είναι αλήθεια, έστω για τα δικά μου γούστα. Αυτά τα κεράσια λοιπόν είναι μέσ’ τη γλύκα, είναι στουμπουλά και εύχυμα και πάντοτε κάνουν τέλειο σορμπέ. Επιλέξτε λοιπόν κεράσια με τα παραπάνω χαρακτηριστικά καθώς η ποιότητα και η γεύση του φρούτου που χρησιμοποιείται παίζει καθοριστικό ρόλο στη γευστική επιτυχία αυτού (αλλά και κάθε) σορμπέ. Αν τυχόν τα κεράσια που βρείτε είναι άγουρα ή ξινούτσικα, μην τα χρησιμοποιήσετε για το σορμπέ.

Χρησιμοποίησα γλυκόζη στο σιρόπι (όχι από καλαμπόκι αλλά ιμβερτοζάχαρη, που φτιάχνεται με ζάχαρη, νερό και χυμό λεμονιού ή ξινό) για να μη ζαχαρώσει, αλλά πολλές φορές φτιάχνω σιρόπι χωρίς γλυκόζη με απόλυτη επιτυχία. Σε αυτή τη συνταγή μπορείτε να δείτε πώς. Απλώς χρειάζεται παραπάνω προσοχή για να είναι επιτυχημένο το αποτέλεσμα όταν δεν προστίθεται γλυκόζη.
Η γλυκόζη επίσης κοντρολάρει τον σχηματισμό κρυστάλλων στα παγωτά/σορμπέ, η οποία ουσιαστικά δεν τα αφήνει να παγώσουν εντελώς αλλά τα διατηρεί κρεμώδη, ένας λόγος λοιπόν παραπάνω για να την προσθέσω.
Αν δεν μπορείτε να βρείτε ιμβερτοζάχαρη μπορείτε να αντικαταστήσετε με σιρόπι γλυκόζης από το σούπερ μάρκετ, το οποίο αν και δεν είναι το ίδιο, κάνει παρόμοια δουλειά.




Μερίδες: 7 ατομικές (σε καλούπια calippo των 70 ml)

Υλικά

για το σιρόπι
185 γρ. άσπρη κρυσταλλική ζάχαρη
85 γρ. νερό
1 κουταλάκι γλυκού σιρόπι γλυκόζης (διαβάστε πιο πάνω)

500-520 γρ. φρέσκα γλυκά σκούρα κεράσια, πλυμμένα και ξεκουκουτσιασμένα
1½ κουταλιά σούπας ξίδι μπαλσάμικο καλής ποιότητας
15 γρ. ακατέργαστη ζάχαρη Demerara

Ειδικά εργαλεία: μεγάλος επεξεργαστής τροφίμων (ή μπλέντερ), θήκες/καλούπια calippo για παγωτά ή άλλο είδος θήκης


Προετοιμασία

για το σιρόπι
Σε μια μικρή κατσαρόλα, προσθέστε τη ζάχαρη, το νερό και την γλυκόζη και βάλτε σε μέτρια φωτιά. Ανακατέψτε συνεχώς μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη. Μόλις το μείγμα αρχίζει να σιγοβράζει, κατεβάστε τη φωτιά στο μέτριο προς χαμηλό κι αφήστε να σιγοβράσει για 5 λεπτά. Αφαιρέστε την κατσαρόλα απ’ τη φωτιά και αδειάστε το σιρόπι σε ένα μπωλ. Αφήστε να κρυώσει εντελώς και τοποθετήστε στο ψυγείο, καλυμμένο με πλαστική μεβράνη για να κρυώσει καλά.

Εντωμεταξύ, τοποθετήστε τα καθαρισμένα κεράσια σ’ ένα μπωλ μεσαίου μεγέθους μαζί με το μπαλσάμικο και την ζάχαρη και ανακατέψτε καλά μ’ ένα κουτάλι. Αφήστε τα έτσι για 30 λεπτά μέχρι 1 ώρα.

Προσθέστε τα κεράσια στον επεξεργαστή τροφίμων σας (ή σ’ ένα μπλέντερ) φροντίζοντας να ρίξετε και όλα τα ζουμιά μέσα απ’ το μπωλ, και πολτοποιήστε. Θα είναι ορατά τα κομματάκια φλούδας από τα κεράσια. Μην τα αφαιρέσετε γιατί εκτός του ότι δίνουν επιπλέον υφή στο σορμπέ, είναι και νόστιμα. Επίσης, στη φλούδα του κερασιού κρύβονται και όλα τα αντιοξειδωτικά στοιχεία του φρούτου. Προσθέστε το κρύο σιρόπι στα κεράσια και δουλέψτε τον επεξεργαστή για 3-4 δευτερόλεπτα για να ενσωματωθεί.

Αδειάστε το μείγμα του σορμπέ στις ατομικές θήκες calippo ή άλλες θήκες για παγωτό και βάλτε τες στην κατάψυξη όλο το βράδυ.

Εναλλακτικά, μπορείτε να αδειάσετε το μείγμα σε μια παγωτομηχανή, έπειτα σε ένα άλλο κατάλληλο δοχείο (όπως ένα τάπερ) και να το βάλετε στην κατάψυξη, φτιάχνοντας έτσι ένα σορμπέ που μπορείτε να σερβίρετε σε μπάλες.